You have been blocked from seeing ads.

குமண வள்ளல் கதை – தமிழ் கதை

குமண வள்ளலின் ஆட்சி:

 முதிர மலையையும் அதன் சுற்றியுள்ள பகுதியையும் ஆட்சி செய்தவன் தான் குமண வள்ளல்.

இவருக்கு ஒரு தம்பியும் இருந்தார் அவரின் பெயர் இளங்குமணன்.

குமணன் ஆட்சி செய்த காலத்தில் மக்கள் சீரோடும் செழிப்போடும் வாழ்ந்தார்கள்.

குமண வள்ளல் வறியவருக்கு இல்லையென்று சொல்லாமல் பொன்னும் பொருளும் கொடுத்து மகிழ்ந்தான்.

 இதனால் இவரின் புகழ் அண்டை நாடுகளுக்கும் கொடிகட்டி பறந்தது.

இளங்குமணனின் நண்பர்கள்  உன் அண்ணன் இப்படி அனைத்துப் செல்வங்களையும் வாரி வாரி வழங்கித்தான்  இப்படி நல்ல பெயர் எடுக்கிறார்.

உன்னைப் பற்றி இன்றுநாள் வரைக்கும் யாரும் புகழ்ந்ததும் கிடையாது, உன்னுடைய செல்வங்களையும் சேர்த்துக் கூட உன் அண்ணன் கொடையாக அளித்து நல்ல பெயர் வாங்குவார் என்று அவனின் மனதில் நஞ்சை கலந்தனர்.

குமணனின் கொடைத் தன்மை:

ஒருநாள் முதிரை மலைக்கு பெருந்தலைச் சாத்தனார் என்னும் புலவர் வந்திருந்தார்.

குமண வள்ளல் அவரைப் பார்த்ததும் அவரை வரவேற்று அவருக்கு உணவு பறிமாறுகிறார்.

அந்த புலவர் ஒரு வாய் உணவை எடுத்துச் செல்லும் போது தன் நாட்டு மக்கள் பசியால் வாடுவதை பாட்டாக பாடுகிறார்.

என் ஊர் மக்கள் மழை இல்லாமல் பட்டினியால் வாடுகின்றனர், ஒருவேளை உணவாவது சாப்பிட்டு உயிர் வாழலாம் என்று நினைத்து குப்பைக் கீரைகளை சமைக்க நினைக்கும் போது அந்த குப்பை கீரைகளுக்கு போடுவதற்க்கு கூட உப்பு எங்களிடம் இல்லை, என்று அந்தப் புலவர் பாடி முடிக்கும் போது குமணவள்ளலின் கண்களில் கண்ணீர் வழிகிறது.

பிறகு தான் ஊர்வலமாகச் செல்லும் யானையின் மீது அமர்த்தி அந்த ஊர்மக்களுக்கு தேவையான பொன்னையும் பொருளையும்  கொடுத்து பெருந்தலைக்கு அனுப்பி வைக்கிறார்.

பஞ்சத்தால் வாடிய பெருந்தலை மக்கள் இந்த பொன்னும் பொருளும் பல நாட்கள் வயிறார சாப்பிட போதுமான அளவு இருந்தது, இதனைப் பார்த்த மக்கள் ஆனந்ததில் குமண வள்ளலை மனதார வாழ்த்தினர்.

இளங்குமணனின் செயல்:

  குமண வள்ளல் மேலும் மேலும் அனைத்து செல்வங்களை இப்படி புலவர்களுக்கு கொடுத்ததால் பொறுமை இழந்த இளங்குமணன்  தன் அண்ணனிடமே அவன் ஆண்ட நாட்டையும் ஆட்சியையும் கேட்டான்.

எல்லோருக்கும் கொடை வழங்கிய குமணன் தன் தம்பி கேட்டு இல்லையென்று சொல்வானா? நீயே ஆட்சி செய் தம்பி என்றான்.

நீ இந்த நாட்டில் இருந்தால் என்னால் ஆட்சி செய்ய முடியாது நீ காட்டிற்கு  சென்றுவிடு என்றான்.

குமண வள்ளலும் பதில் ஏதும் சொல்லாமல் காட்டிற்குச் சென்றார்.

ஆனால் குமணன் அந்த நாட்டை விட்டுச் சென்றாலும் அந்த நாட்டு மக்கள் அவரின் புகழைப் பாடிக் கொண்டே இருந்தனர்.

மேலும் படிக்க  சிறகொடிந்த பட்டாம்பூச்சியின் வாழ்க்கை

இதனால் கோபமுற்ற இளங்குமணன் தன் அண்ணன் உயிரோடு இருக்கும்வரை தனக்கு நல்ல பெயர் கிடைக்காது என்று நினைத்து, ஒரு செய்தியை  அறிவிக்கிறார் தன் நாட்டு மக்களுக்கு.

என் அண்ணனான குமணனின் தலையை வெட்டி எடுத்து வருபவர்களுக்கு 1000 பொற்காசுகள் என்று.

  இந்த அறிவிப்பு வந்தும் மக்கள் பலர் அவரை காட்டில் சந்தித்தாலும் இளங்குமணிடம் சொல்ல மாட்டார்கள் மாறாக குமண வள்ளலிடம் இப்படி ஒரு அறிவிப்பு விடுத்துருப்பதை தெரிவித்து விட்டு செல்வார்கள், நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருங்கள் என்று.

You have been blocked from seeing ads.

பெருந்தலை சாத்தனாரின் செயல்:

ஒருநாள் பெருந்தலைச் சாத்தனார் குமண வள்ளலை சந்திப்பதற்காக முதிரை மலைக்கு வந்தார்.

ஆனால் அவருக்கு அங்கு வந்த பிறகுதான் தெரிந்தது நாடு இளங்குமணனுக்கு கைமாறியது.

இளங்குமணின் அரசவைக்குச் சென்றார் ஆனால் இளங்குமணன் புலவரைப் பார்த்து பிச்சை எடுக்க வந்தாயா? என்று அவமானப் படுத்தி  வெளியே அனுப்பினார்.

புலவர் வாயில் காவலாளிகளிடம் குமணன் எங்கு உள்ளார்? என்று விசாரித்தார்.  அவர் காட்டில் உள்ளார் என்றார் காவலாளி, அவர் துன்புறும் நிலையிலும் நாம் பங்களிக்க வேண்டும் என்று நினைத்து சாத்தனார் காட்டில் பல நாட்கள் தேடி இறுதியில் குமணனை சந்தித்தார்.

பெருந்தலைச் சாத்தனாரைப் பார்த்ததும் குமணனுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது, ஆனால் அவருக்கு கொடுப்பதற்கு கையில் ஒன்றுமே இல்லை என்று நினைத்து வருந்தினார்.

பிறகு தன் கையில் இருந்த வாளை எடுத்து கொடுத்தார். என் தலையை எடுத்துச் சென்று என் தம்பியிடம் கொடுத்தால் 1000 பொற்காசுக்கள் தருவான் பெற்றுச் செல்லுங்கள் என்று. சாத்தனார் மறுத்தார்.

பிறகு அவரின் வாளை எடுத்துக் கொண்டு  வந்தார். இளங்குமணனுக்கு நல்ல பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார் பெருந்தலை சாத்தனார்.

சாத்தானார் குமணனின் வாளை வைத்துக் கொண்டு  இளங்குமணின் முன் ஒரு பாடல் பாடுகிறார்.

அதில் குமணன் என்னும் வள்ளல் இருந்தான் அவன் வறியோருக்கு இல்லையென்று சொல்லாமல் அள்ளிக் கொடுப்பவன், ஆனால் இன்று அவனிடம் கொடுப்பதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்பதால் தன் வாளை எடுத்து அவருடைய தலையை  எடுத்துச் சென்று 1000 பொற்காசுகளை பெறுங்கள் என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்டதும் இளங்குமணன் வெட்கத்தில் தலை குனிந்தான்.

இவ்வளவு நாட்களாக அவனிடம் பொருள் இருந்ததினால் தான் கொடை அளிக்கிறான் என்று நினைத்தேன்.

இன்று தன்னிடம் எதுவும் இல்லையென்றாலும் தன் உயிரையும் கொடையாக கொடுக்க முன்வந்தான் என்று கண்ணீர் விடுகிறான் இளங்குமணன்.

பிறகு புலவர் சாத்தனாரிடம் என் அண்ணன் எங்கு உள்ளான் சொல்லுங்கள் கண்டிப்பாக நீங்கள் கொலை செய்திருக்க மாட்டீர்கள் என்று வேண்டினான்.

மேலும் படிக்க  ஒரு கிராமத்து காதல் கதை - (சின்னம்மா, செலையன்)

புலவர் அவனின் கேள்விக்கு பதில் ஏதும் கூறாமல் அரண்மனையை விட்டு கிளம்ம்பி விட்டார்.

இளங்குமணன் தன் அண்ணனை தேட ஆட்களை அனுப்பினான்.

மனுநீதிச் சோழன் கதை – (எல்லாளன்)

You have been blocked from seeing ads.