ஷாஜஹான் மும்தாஜ் காதல் கதை

ஷாஜஹான் மும்தாஜ் காதல்:

தாஜ்மஹால் என்ற கல் காவியம் இரண்டு காதல் காவியங்களால் உருவானது. ஒன்று ஷாஜஹான் மும்தாஜ் மற்றொன்று ஹரின், திலோத்தி. மும்தாஜ் இறந்ததும் சோகத்தில் ஆழ்ந்த ஷாஜகான் மும்தாஜூக்கு ஒரு மஹால் எழுப்ப வேண்டுமென்று முடிவு கொண்டார். அந்த மஹாலுக்கான  ஓவியம் வரையும் வேலை அரசபை ஓவியன் ஹரினிடம் கொடுக்கப்பட்டது. ஹரினின் மனைவிதான் திலோத்தி.

மும்தாஜ் என்ற முப்பத்தேழு வயதுப் பௌர்ணமி உதிர்ந்ததிலிருந்து ஷாஜஹான் கண்களில் கண்ணீர் என்ற நட்சத்திரங்கள் உதிர்ந்து கொண்டிருந்தன. ரத்ததிதில் நுரை பொங்க நுரை பொங்க காதலில் ஷாஜஹான் கண்களில் கரை பொங்க கரை பொங்க உயிர் சிந்துகிறார்.”என் கண் ஒரு மலராய் இருந்திருந்தால், கல்லரை மீது பறித்து வைத்திருப்பேன்” என்று முனங்கியபடி கல்லறையின் கால்மாட்டில் அமருகிறார். ஷாஜஹான் கண்களில் திரளுகிற ஒரு கண்ணீர் கல்லரை மீது சொட்டுகிறது. கல்லறைக் கற்கள் சிலிர்க்கின்றன. நடந்தது இதுவே.

ஷாஜஹானின் துயரம்:

ஷாஜகான் ஒரு கல்லைச் செதுக்கினான். மும்தாஜ் என்ற சிற்பம் கிடைத்தது. சிற்பம் உடைந்துவிட்டது, செதுக்கியவன் கல்லாகிவிட்டான்.பேரரசர் ஜஹாங்கீர் ஷாஜகான் உயிர்த்தெழ வேண்டுமனில் அவர் ‘கனவு’ கனவாகிவிடக் கூடாது. மும்தாஜ்க்கு மஹால் எழுப்பப்பட வேண்டும். அமைச்சரும் நண்பருமான ஆசிப் வருகிறார், அவருக்கு புரிகிறது. பேரரசே, அழைக்கிறார் ஆசிப். மும்தாஜோடு பேசிக் கொண்டிருந்த ஷாஜகான் திரும்புகிறார். மும்தாஜ் காற்றில் கரைகிறாள். மொகலாய சிங்கம் உடல் பொருள் ஆவி ஒடுங்கிக் காணப்படுவதில் கண் கசிகிறார் ஆசிப்.  “தங்கள் உடல் நலனை பரிசோதிக்க மருத்துவர் வந்திருக்கிறார்.” ஷாஜகானின் மூடியிருந்த கண்கள்  மெதுவாக திறக்கின்றன, “ நீ என் நண்பனா?” சிங்கம் கர்ஜிக்கிறது. நீ என் நண்பனாக இருந்திருந்தால் வைத்தியனையா அழைத்து வந்திருப்பாய்? எமனையல்லவா அழைத்து வரவேண்டும்” ஷாஜஹான் கண்மூடித் திறந்தார் வெறுமை மறைந்தது.

“நண்பனே எனக்கான வைத்தியன் அதோ வருகிறான் பார்”. அனைவரும் நோக்கினர். பேரரசர் காட்டிய திக்கில் கையில் மாதிரி ஓவியச் சுருளுடன் மான்போல் வந்து கொண்டிருந்தான் ஓவியன் ஹரின். ”ஆலம்பனா” அழைக்கிறான் அந்த இளம் வயது ஓவியன் ஹரினை. ஷாஜகான் ஹரினைப் பார்க்கிறார், “மும்தாஜ் மஹால்” என் என்கிறார். ஹரின் ரின் வரைந்த மாதிரி ஓவியத்தை ஆலம்பனாவிடம் சமர்பிக்கிறான். ஷாஜகான் அதில் மூழ்குகிறார். அனைவரும் அசந்தனர். ஆனால் கண்களைக் தாழிட்டுக் கொள்கிறார் அரசர். இது நான்காவது மாதிரி ஓவியம், இதுவும் சரியில்லையா? ஹரின் வாடுகிறான்.

ஓவியனின் மண வாழ்க்கை:

“ஓவியம் அழகாக இருக்கிறது, மும்தாஜ் அழகாக இருப்பாள், ஓவியம் சோகமாக இல்லை, நான் சோகமாக இருக்கிறேன். மும்தாஜையும் என்னையும் கலந்த சோகமான ஓவியம் தேவை” ஷாஜஹான் இதைத்தான் சிந்தித்தார். “மும்தாஜ் ஒரு பேரழகி அழகை ஓவியமாக்கினேன். மும்தாஜ் ஒரு மொகலாய ரோஜா, ரோஜாவை ரோஜாவால் வரைந்தேன். ஏன் அரசருக்கும் அது பிடிக்கவில்லை? ஹரின் இதைத்தான் சிந்தித்தான். இறகாய் சென்றவன் விறகாய் இல்லம் திரும்புகிறான். புதுமண வாழ்வு திலோத்தி பூக்கடையோடு வெளிப்பட்டு புன்னைக்கிறாள். பல் தெரியாது புன்னகைக்கும் பெண்ணோ……. இவள் சாருஹாசினி வகை.

 

ஹரின் திலோத்தியை கண்களால் கிள்ளுகிறான், அவள் ஓடுகிறாள். பூக்கூடை கீழே விழுந்து பூக்கள் சிதறுகின்றன, ஹரின் துரத்துகிறான். இறைந்த பூக்களைக் காண்கிறான்.  “ஏய் புன்னகையிலிருந்து பூக்களைக் கொட்டிவிட்டு எங்கே ஓடுகிறாய் திலோத்தி?” திலோத்தி என்கின்ற பதினாறு வயதுப் அமுதை ஹரின் உதடுகள் அருந்த துவங்குகின்றன. முற்றுப்புள்ளிகள் இல்லாமல் கதை எழுத முத்தங்களால் மட்டும்தானே முடியும், எழுதினான்…… எழுத எழுத இசையும் கவிதையும் புறப்பட்டது. ஹரினின் உதடுகள் விடுதலையாகின்றன. திலோத்தியின் மேனி விடுவிக்கப்படுகிறது.

மேலும் படிக்க  கண்ணப்ப நாயனார் வாழ்க்கை கதை – தமிழில்

திலோத்தி எரியும்  தன் உதடுகளுக்குப் பாலாடை தடவியபடி ஹரினைக் குறும்பாய் நோக்குகிறாள், புரிந்த ஹரின் சிரிக்கிறான். “மலரே, இதழில் காயமா? அவள் வெட்கத்தால் சில்லென்று ஒரு கவிதை பூக்கிறாள். மீண்டும் ஒரு மன்மதலீலை சொர்கத்தின் கதவைத் தட்டுகிறது. அப்போது ஒரு ராஜாங்க தலை ஓவியனின் வீட்டைத் தட்டுகிறது. திறந்தான் கதவை – ஓலை, செய்தியைப் படித்து திகைத்தான், திலோத்தியும் ஓலையைப் படித்தாள். “மொகலாய பேரரசு அமைச்சர் ஆசிப்பின் கட்டளை. இன்னும் ஒரே ஒரு ஓவியம் தான் நீ வரையலாம்…… அது அரசர் மனம்படி அமைய வேண்டும். இல்லையேல்…. மரண தண்டணை”.

திலோத்தியின் முடிவு:

இரவு என்னும் இன்பத் தேன் மண் தரையில் கொட்டுகிறது. ஹரின் திலோத்தியின் மனதை தேள்கள் வந்து கொட்டுகிறது. மரண தண்டனை என்ற தீர்ப்பின் அதிர்விலிருந்து மெல்ல வெளியேறிக் கல்லானாள் திலோத்தி. காதல் – ஹரினுக்குச் சிறகு, காதல் –  ஷாஜகானுக்குப் புதை மணல். சிறகடிப்பவனுக்கு புதைந்து கொண்டிருப்பவனின் மனோநிலை… இமயத்தைவிட இரண்டு அடிகள் அதிக தூரத்திலிருக்கிறது என்பதைத் திலோத்தி உணர்ந்தாள். “ஆலப்புனா அழகான ஓவியத்தை கேட்கவில்லை, சோகமான அழகையே கேட்கிறார் என்று திலோத்தி அறிந்து கொண்டால்.

அன்று முழுப்பௌர்ணமி இரவு, அண்ணாந்து கிடந்தான் ஹரின். குயிலிறகை – மயிலிறகால் நீவுவது மாதிரி ஹரினின் விரலை நீவினாள் திலோத்தி.” அன்பே, அரசர் எதைத்தான் எதிர்பார்க்கிறார்?” திலோத்தி உதடு மீட்டினாள். ஒரு மெழுகுவர்த்தி எரிந்து முடியும் நேரம் கழித்து எரிந்து விழத் தொடங்கினான் ஹரின். “மும்தஜை….. மும்தாஜை ஒரு பிரம்மாண்டமான கண்ணீர்த்துளியை. ஷாஜகானின் இதய வலிமையை, அவர் அழுத மொத்த கண்ணீரையும் ஒரே சொட்டாக்கினால், அவர் விருப்பும் ஓவியம் வரையாம் திலோத்தி” ஹரின் குமுறிக் குமைந்தான்.

திலோத்தியின் தியாகம்:

சுத்தக் கலைஞன் ஒரு சுயமரியாதைக்காரன். தான் நிராகரிக்கப்படுகிறோம் என்று அறிந்தால், அதைத் துடைத்துக் கொள்வதில்லை. தனக்குள் தன்னை உடைத்து கொள்கிறான். மூன்றாம் பால் காய்ச்சும் இரவில் நிலா ஒளிப்பால் ஊற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. திலோத்தி வெள்ளிக் கோப்பையில் பசும்பால் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தாள். “அரசர் கேட்பது கண்ணீர் வடிக்கும் ரோஜாவை, ஆசை கணவர் வரைவதோ புன்னகைக்கும் ரோஜா, அரசர் துயரின் ஆழத்தின் அளவிற்கு இவரால் இறங்க இயலவில்லையோ? திலோத்தி சிந்த்துக் கொண்டே மாம்பழம் நறுக்கினாள். கத்தி மாம்பழத்தை அறுத்துக் கொண்டிருந்தது, கண்கள் ஹரினை உற்றுக் கொண்டிருந்தது, மனம் மஹாலை எண்ணிக் கொண்டிருந்தது. கத்தி மெல்ல அவள் விரலை மாம்பழத்தின் கனிந்த பகுதி என்று எண்ணி அறுத்துவிட்டது. “ஸ்……. ஆ…” அடுத்து நொடி அவள் விரல் ஹரினின் உதட்டுக்குள்… திலோத்தி அவளையே நோக்கினாள். ஆச்சிரியமாய் அடங்காத காதலுடன் தனக்காக துடிக்கும் அவனையே நோக்கினாள். நகக் கண்ணில் தீப்பொறி பட்டதைப் போல் ஹரின் பதறினான். திலோத்தியின் மனதில் ஒருபொறி புறப்பட்டது.

ஆலமரம் போலிருந்த அரசன், காளன் போல் குறுகியிருந்தான். அரசனுக்கு உடல் நோய் இல்லை மனநோய். மனநோய்க்கு மருந்து தேவையில்லை ஓவியம். “ஆலம்பனா” ஷாஜஹான் நிமிர்ந்தார். திலோத்தி நின்றிருந்தாள். “ யாரம்மா நீ?”. நான் ஓவியன் ஹரினின் மனைவி திலோத்தி. ஷாஜஹான் விளிகளுக்குள் சிற்றொளி. “ஒரு மாதம் அவகாசம் தேவை ஆலம்பனா”. பேரரசர் புருவம் வளைத்தார். ”எதற்கு?” “மும்தாஜ் மஹால் மாதிரி ஓவியம் வரைய”. இவ்வளவு நாள் அவகாசம் இருந்ததே? திலோத்தி மௌனமானாள். ஆலம்பனா பேசினார். ஒரு மாதம் அவகாசம் தந்தோம். திலோத்தி சிட்டுக்குருவியாய் பறந்து சென்றால்.

மேலும் படிக்க  விஸ்வாமித்திரர் வாழ்க்கை வரலாறு - தமிழில்

காதல் – எதிலிருந்து? எதுவரை? அணுவின் துவக்கத்திலிருந்து அஸ்தியின் பிடிவரை என்று ஹரினுக்கு அறிய வைத்ததாள் திலோத்தி.

“பெண் என்ற பிஞ்சுப் பிரபஞ்சமே

கனவாக நீயிருந்தால் கண்விழித்தா நான் இருப்பேன்?

நிலமாக நீயிருந்தால் நடக்க மாட்டேன்

தவழ்ந்திருப்பேன்

முள்ளாக நீயிருந்தால் குத்திக் கொண்டு குதூகலிப்பேன்

தீயாக நீயிருந்தால் தினந்தோறும் தீக்குளிப்பேன்

ஹரின் துயரம்:

ஓவியன் ஒரு மாதமும் காதலாய்க் கசிந்து உல்லாசியானான். காதலின் சிகரம் வரைக்கும் இன்பத்தின் உச்சி வரைக்கும், தாம்பத்தியத்தின் எல்லை வரைக்கும் ஹரினை அழைத்து கொண்டு சென்றால் திலோத்தி. ஓவியம் போயின. ஓரு நாள் மாலை வீடு திரும்பினான் ஹரின். “ திலோத்தி…. திலோத்தி என்று மெல்லிசையாய் அழைத்தான். ஓவியப் பலகை சுத்தம் செய்யப்பட்டிருந்தது. வர்ணக் குழம்பும் தயார் நிலையில்….. ஒரு கடிதம் ஊசலாடியது.

Taj_History_01

“அன்பே, சோகத்தின் ஆழம் அந்த சோகத்தின் ஆழத்திருக்கு இறங்குபவரால்தான் உணர முடியும். ஆலம்புனாவின் மனசு உனக்கு வர வேண்டுமெனில், ஆலம்பனாவின் நிலைக்கு நீ வர வேண்டும். என்னை யமுனைத் தாயிடம் ஒப்படைத்துக் கொள்ளப் போகிறேன். என் மரணம் உனக்குள் ஆலம்புனாவின் உணர்ச்சிகளைக் நிரப்பும் ஒரே ஒரு ஓவியம் வரை, அது மும்தாஜ் மஹாலை உருவாக்கும். அழுது முடித்தபின் நமக்காக வரை” இந்நேரம் இறந்து போயிருக்கும் திலோத்தி. “ திலோத்தி”……. திசைகளில் எதிரொலிக்க கத்தினான், கதறினான், உடைந்தான், தூளானான். திலோத்தி அவனுக்குள் கடலானாள். அவன் கப்பலானான். மூழ்கத் துவங்கினான்.

தாஜ்மஹால் என்ற காதல் காவியம்:

ஷாஜஹானின் வலி ஹரினுக்குள்… அவனால் ஒரு பிரம்மாண்டமான கண்ணீர்த் துளியைக் கற்பனை செய்ய முடிந்தது. வர்ணங்களை ஒதுக்கினான். கண்ணீரின் நிறத்திலேயே அந்த கண்ணீரை வரைந்தான். “ அற்புதமான மாதிரி ஓவியம்” ஷாஜஹானின் உதடுகள் பல ஆண்டுகளுக்குப் பின் மலர்ந்தது. “ அவள் எங்கே? அந்த ஓவியனின் மனைவி எங்கே? அவள் ஏதோ செய்திருக்கிறாள் ஹரினை – ஷாஜஹானாய் மாற வைத்து ஓவியம் செய்திருக்கிறாள்.” அமைச்சர் ஆசிப் நடந்ததைக் கூறினார். அரசர் அதிர்ந்து போகிறார். “ என்னது யமுனையில் விழுந்து தற்கொலை செய்து கொண்டாளா? அந்த ஓவியன் எங்கே?” “யமுனைத்தாய் ஹரினுக்கு மட்டும் இடமளிக்க மறுத்து விடுவாளா என்ன? எங்கிறார் ஆசிப்.

உலகின் எல்லா நதிகளும் சிரித்துக் கொண்டுதான் ஒடுகின்றன. அழுது கொண்டு ஓடும்  ஒரே நதி யமுனா நதிதான்.

சித்தன்னவாசலில் நடந்த காதல் கதை

அம்பிகாபதி அமராவதி காதல் கதை